అందరికీ నమస్కారం

హలో.

అందరికీ నమస్కారం.

అలా అందరికీ నమస్కారం చెప్పాలి ముందస్తుగా అని మా అమ్మ చెప్పింది.  ఆమాటే మా ఫ్రెండూ చెప్పాడు లెండి. అందుకే మొట్టమొదట మీ అందరికీ‌ నమస్కారాలు పెట్టేస్తున్నానన్న మాట.

లేకపోతే నాకేం‌ కర్మం నమస్కారాలు పెట్టటానికీ. అందులోనూ‌ తెలియని వాళ్ళకీ, తెలిసీ తెలియని వాళ్ళకీను. అసలు తెలిసిన వాళ్ళకి ఐనా సరే, నమస్కారం పెట్టటమే‌ నాకు ఆట్టే బాగుండదు.

ఎందుకంటే‌ నమస్కారాలు పెట్టించుకున్న వాళ్ళలో ఎక్కువమంది అవతలి వాడేదో కాస్త తక్కువ తరగతి వాడన్నట్లు పోజు పెడతారు. కొంత మందైతే అస్సలు నా నమస్కారం అన్నమాటనే వినీ విననట్లే ఉంటారు. ఇంకొంచెం‌ మంది పాపం వాళ్ళూ‌ వెంటనే‌ నమస్కారం అనేస్తారు కాని వాళ్ళల్లో కూడా ఆ ముక్కేదో మొక్కుబడిగా అనే‌ వాళ్ళే ఎక్కువ.

ఐనా, ఏ‌మాటకామాట చెప్పుకోవాలి. నిజంగా సంతోషంగా నాక్కూడా నమస్కారం చెప్పేవాళ్ళూ అప్పుడప్పుడు కనిపిస్తూ ఉంటారు లెండి.

ఈ సంగతులన్నీ‌ మా అమ్మతో‌ అంటే ఆవిడ కాస్తా, ఒరే పిచ్చి రాముడూ, ఎవళ్ళెలాంటి వాళ్ళైతే నీకేంరా, నువ్వు మాత్రం అందరికీ‌ మంచి బుధ్ధితో‌ నమస్కారం పెట్టూ, తెలిసిందా అని ఘట్టిగా చెప్పింది.

మీక్కూడా తెలుసును కదా? అమ్మ ఎల్లా చెబుతే అల్లాగే చేయాలి. అది రూలు. అందుకని మీ‌ అందరికీ‌ నమస్కారం చెబుతున్నాను అన్నమాట.

అన్నట్లు నా పేరేదో‌ చెప్పనే లేదు కదూ.

అస్సలు పేరు ఏదో ఒకటి గొప్పగా పెట్టారు లెండి. కానీ‌ అందరూ రాముడూ అంటారు. ఐనా చక్కగా శ్ర్రీసీతారామచంద్రస్వామి అని పూర్తిగా పేరు పెట్టి పిలిస్తే వాళ్ళ సొమ్మేం పోతుంది చెప్పండి.

ఒక్కళ్ళూ అలా చచ్చినా నన్ను పిలవరు. అదేం‌ కర్మమో!

మావాళ్ళల్లో అందరూ రాముడూ రాముడూ అనే పిలుస్తారు

కాని మా అమ్మ ఉందేం. వట్టి పిచ్చిది. నన్ను పిచ్చి రాముడూ అంటుంది అప్పుడప్పుడూ. ప్రేమగానే అన్నమాట.

అమ్మ అలా పిలిస్తే బాగుంటుంది. కాని ఊళ్ళో జనం అంతా కూడా ఆముక్కే‌ పట్టుకొని అందరూ‌ నన్ను పిచ్చి రాముడూ అనే పిలుస్తున్నారు.

అది మాత్రం ఏమీ‌ బాగోలేదు.

మా అమ్మకైతే‌ నాకు బళ్ళో హిందీలో సున్నా మార్కులు వచ్చినప్పుడూ‌ పిచ్చి రాముణ్ణే, లెక్కల్లో వందకి వందా వచ్చినప్పుడూ పిచ్చి రాముణ్ణే.

అది వేరే సంగతి.

కాని ఊళ్ళో వాళ్ళకేం పోయే‌కాలం?‌ అందరూ పిచ్చి రాముడూ పిచ్చి రాముడూ అనే వాళ్ళే!

పోనీలెండి. ఇప్పుడు అందరితోనూ తగవులు పడుతూ కూర్చోలేను కదా. అందులోనూ ఎవరితోనూ తగవులు పడకూడదూ‌ అని అమ్మ చాలా సార్లు హెచ్చరించి మరీ చెప్పాక, తగవులకూ‌ నాకూ రాం రాం ఐపోయింది.

ఈ పిచ్చి రాముడూ అన్న పేరును ఎలా వదిలించుకోవాలీ అని బోలెడు సార్లు బుర్ర బద్దలు కొట్టుకున్నాను కాని మంచి ఉపాయం ఏదీ తోచలేదు. తోచిన చిల్లరమల్లర ఉపాయాలు ఒక్కటీ‌ బొత్తిగా పని చేయలేదు.

చివరాఖరిని అమ్మనే ఆ ఉపాయం ఏదో చెప్పమని బతిమాలితే ఏమందో తెలుసునా?

ఎవడి బతుకులో వాడే మంచిగా బతికే ఉపాయాలు వెతుక్కోవాల్రా పిచ్చి రాముడూ అని.

మొర్రో, ఆ పిచ్చి రాముడే ఇంక వద్దే‌ అమ్మా అంటే అమ్మ కూడా వినటం లేదు.

బోల్డన్ని రోజులు ఆలోచించాక ఒక ఉపాయం తట్టింది.

ఐతే అమ్మకి ఆ ఉపాయం నచ్చుతుందో‌ లేదో అని ఇప్పుడు అడగటానికి కుదరదు కదా. ఎందుకంటే ఆ బోల్డన్ని రోజుల్లో ఒక నాడు ఆవిడ కాస్తా కొంచెం జాగ్రత్తగా బతకరా పిచ్చి రాముడూ అనేసి చక్కాపోయింది.

బాగా జాగ్రత్తగా ఆలోచించి కనిపెట్టిన ఆ ఉపాయం ఇదే.

నా అంతట నేనే అందరికీ పిచ్చి రాముణ్ణి అని దర్జాగా చెప్పేసుకోవటం.

ఎప్పటికైనా సరే పిచ్చి రాముడు అన్న పేరు వినగానే జనం ఓహో అని గౌరవంగా చూడాలి.

అందుకనే ఇదిగో మీ అందరి ముందుకూ వచ్చి కూర్చుంటున్నది.

ఇకనుండీ నా అలోచనలూ వగైరా మీరు కూడా తెలుసుకోవటం చెయ్యవచ్చును. ఎప్పుడూ‌ నా ఆలోచనలూ వగైరా అన్నీ నా లోపలే ఉండిపోతే ప్రపంచం పిచ్చి రాముడికి నిజంగానే‌ పిచ్చి అనుకుంటుంది. అవును ఆ ప్రమాదం తప్పకుండా ఉంది.

ఇప్పుడు నా నమస్కారాలు అందుకున్నారా? మరి ఇంక మీదట నా ఆలోచనలు కూడా అందుకోండి ఫ్ర్రెండ్స్.

బావుంటాయి.